Begrip door het persoonlijke verhaal

juli 16, 2009 at 6:16 am Plaats een reactie

Gisteren hebben we met Frans Timmermans langs de resten van de Berlijnse Muur gefietst. Ik ben geboren in 1988, en heb geen persoonlijke herinneringen aan de Val van de Muur. Maar door het horen van verhalen van diegenen die deze gebeurtenis wel bewust hebben meegemaakt, en door het zien van resten en monumenten van de Oost-West scheiding, heb ook ik gisteren een beeld – een herinnering bijna – van najaar 1989 verkregen.

In plaats van de voorspelde regen, begon en eindigde de dag met een krachtige zon en temperaturen van boven de dertig graden. Bepakt met zonnebrand in plaats van regenjas, namen we de U-Bahn naar het Josty Bar. Hier vond onze eerst ontmoeting met staatssecretaris Frans Timmermans plaats. Geheel in stijl met de rest van de dag, was er ruimte om Timmermans vragen te stellen over Europa – zoals we gedurende de fietstocht ooggetuigen van 1989 mochten ‘interviewen’. Ook de locatie was een gepast begin van onze historische dag: De stijlvolle Josty Bar was het enige bouwwerk dat in 1989 nog overeind stond.

Na dit (voortreffelijke!) ontbijt, stonden er om 10 uur 28 fietsen op ons te wachten op de Potsdammer Platz. We maakten ons op voor een tocht die met tussenstops ruim 6 uur zou gaan duren. Het eerste half uur werden we daarbij niet alleen vergezeld door de vele journalisten, maar ook door de Berlijnse burgemeester Klaus Wowereit.

Over wat we hebben gezien en gehoord, kunnen en zullen we nog vele blogs schrijven. Het verhaal dat mij nog het meeste bezig houdt, is dat van Herr Litfin (wellicht omdat ik me al in Nederland in zijn geschiedenis heb ingelezen (zie blog), of enkel door de tragiek hiervan). Ik had me bij Herr Litfin een slachtoffer voorgesteld. Maar wat ik zag was een krachtig en zelfverzekerd persoon, die vastberaden was het verhaal van zijn 2 broers wereldkundig te maken.
Zijn broers waren een tweeling, en beide zijn in een van de twee meest recente Duitse dictatoriale regimes omgekomen. Een van hen was nog een kind toen hij viel en een lelijke wond aan zijn knie opliep. Maar hij had een ‘joods uiterlijk’, waarop zijn arts in het Derde Rijk weigerde hem te behandelen. De jonge Litfin stierf aan zijn verwonding.
Nog geen 2 decennia later werd ook Gunter Litfin een onschuldig en zinloos slachtoffer van een Duits dictatoriaal regime. Hij werd doodgeschoten, terwijl hij zwemmend de vrijheid probeerde te bereiken.

Jürgen Litfin is de overgebleven broer. Krachtig komt hij over. Maar, net als zijn broers, is ook hij een slachtoffer van verschrikkelijke aspecten van de Duitse geschiedenis.
Litfin weet echter dat door zijn verhaal door te geven, hij de herinnering aan zijn broer levend kan houden. Maar niet alleen dat. Daarnaast weet hij van een abstracte geschiedenis, een verhaal over personen te maken, waardoor ook degenen die er in 1989 niet bijwaren zich kunnen inleven.
Ook ik heb me gisteren het verhaal van de muur deels eigen kunnen maken.
IMG_0550IMG_0582IMG_0606

Entry filed under: Uncategorized. Tags: .

Eerste impressie Freiheit und Demokratie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


juli 2009
M D W D V Z Z
« Jun   Okt »
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031  

%d bloggers op de volgende wijze: