Het eerste slachtoffer van de Muur

juli 9, 2009 at 10:33 am Plaats een reactie

door: Jolijn Groothuizen

Het precieze aantal slachtoffers van de Berlijnse muur is onbekend. Om aan de speculaties hieromtrent een einde te maken stelde de Senaat van Berlijn in 2006 vast dat 125 vluchtpogingen een dodelijke afloop hebben gehad.
Herr Jürgen Litfin heeft er zijn levenswerk van gemaakt de herrinnering van zijn broer Günter levend te houden en hem te laten erkennen als eerste slachtoffer van de muur.

Veel mensen zijn tussen 1945 en 1961 vanuit het communistische Oost- naar het ‘geallieerde’ West-Berlijn ‘gevlucht’. Ook de vierentwintigjarig kleermaker Günter Litfin vond een woonruimte aan de Suarezstraat in het West-Berlijnse stadsdeel Charlottenburg. Op 13 augustus, tegen 1 uur, reisde hij voor de laatste maal naar Oost-Berlijn om daar een aantal zaken af te handelen. Aan de grens was hem niets ongewoons opgevallen.

Toch werd nog geen half uur later aangevangen met de bouw van de Muur.

Günter Litfin mocht niet terug naar het Westen. In een poging om toch met zijn familie in West-Berlijn herenigd te worden, zwom hij op 26 augustus 1961 de Humboldthafen over ter hoogte van het huidige Hauptbahnhof , waarbij hij om 16.15 uur werd doodgeschoten. Bij een verhoor werd zijn familie de volgende dag op de hoogte gesteld: Tod durch fremde Hand. Hals- und Mundboden-Durchschuss, verbunden mit Ertrinken.

Gunter Litfin monument

Gedenkstein Guenter Litfin bron: Wikipedia, the free encyclopedia

In 1962 onthulde Herr Litfin een gedenksteen op de West-Berlijnse oever aan de Friedrich Listufer. Na de val van de Muur nam de belangstelling voor het monument langzaam af, en op 1995 werd het zelfs onopgemerkt verwijderd. Pas op 19 januari 2001, de dag waarop Günter Litfin 64 jaar had moeten worden, werd het monument opnieuw onthuld aan de Invalidenstrasse.
Dit heeft Herr Litfin veel moeite gekost, net als de oprichting van het Günter Litfin-museum in 2003.  Zoals hij zelf zegt: ‘Hiervoor ben ik de autoriteiten geen dank verschuldigd. Dat dit museum er gekomen is, heb ik alleen aan Klaus Wowereit en aan cultuursenator Thomas Flierl te danken’. Vooral scholieren bezoeken het museum. ‘Uit hun reacties kun je opmaken dat ze werkelijk níets van de Berlijnse deling en de Koude Oorlog weten’ aldus Herr Litfin.

Ook mij doet dit verhaal beseffen, dat ik veel kan lezen over de Berlijnse muur, maar nooit zal kunnen bevatten hoe het leven van de Berlijnse inwoners tussen 1961 tot 1989 geweest is.

Bron: Jürgen Litfin wil erkenning voor Muurdode nr. 1, door Sander van Walsum, op http://www.volkskrant.nl

Entry filed under: Uncategorized. Tags: .

Twee werelden in één stad De sprong naar vrijheid

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


juli 2009
M D W D V Z Z
« Jun   Okt »
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031  

%d bloggers op de volgende wijze: